ŻARTY ŻARTAMI, czyli nasza małpa w Zamku Ujazdowskim

ŻARTY ŻARTAMI, czyli nasza małpa w Zamku Ujazdowskim

Czymże jest żart i satyra w dzisiejszych czasach? Możemy szukać odpowiedzi w opasłych tomiszczach oraz odmętach sieci. Kuratorzy wystawy „Żarty żartami”, kolektyw Slavs and Tatars oraz Michał Grzegorzek snują jednak wizję, w której te formy wyrazu są dobrą odpowiedzią na ideowy radykalizm i autorytaryzm, które kwitną w przestrzeni publicznej na całym świecie – także u nas. „Czy, jak mówił George Orwell, każdy żarcik to w sumie niewielka rewolucja?” – Nie do końca potrafimy odpowiedzieć na to pytanie. Zatrudniliśmy za to wirtualną małpę, by przyjrzała się ekspozycji w warszawskim Ujazdowskim, którą możecie obejrzeć do 11 października 2020 roku. Oto nasz autorski przewodnik po wystawie „Żarty żartami„:

LAWRENCE ABU HAMDAN, SPORNE WYPOWIEDZI, 2019

LAWRENCE ABU HAMDAN (UR. 1985) JEST, MIESZKAJĄCYM OBECNIE W BEJRUCIE,  ARTYSTĄ WIZUALNYM, BADACZEM I MUZYKIEM. W TEJ OSTATNIEJ DZIEDZINIE PRZEZ LATA TRZYMAŁ SIĘ ETOSU DIY. SPORNE WYPOWIEDZI TO CYKL PRAC ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA STYKU TRZECH WYMIENIONYCH WCZEŚNIEJ DZIEDZIN. HAMDAN WYKORZYSTAŁ, UŻYWANĄ PRZEZ JĘZYKOZNAWCÓW, TECHNIKĘ PALATOGRAFII, W KTÓREJ JĘZYK DANEJ OSOBY JEST POKRYWANY WĘGLEM I OLIWĄ. POZWALA TO PRZEŚLEDZIĆ ŚLADY W JAMIE USTNEJ WSKAZUJĄCE NA UŻYCIE KONKRETNYCH DŹWIĘKÓW.  HAMDAN POSŁUŻYŁ SIĘ TĄ STRATEGIĄ, BY ZAPREZENTOWAĆ “SPORNE WYPOWIEDZI” BĘDĄCE PRZEDMIOTEM ROZPRAW SĄDOWYCH. CZY INSTRUKTOR SKOKÓW NA BUNGEE POWIEDZIAŁ “TERAZ NIE, SKACZ” CZY “TERAZ NIE SKACZ”? NO WŁAŚNIE. DZIAŁANIA ARTYSTY NA POLU NAUKOWYM SPRAWIŁY, ŻE KILKA LAT TEMU POJAWIŁ SIĘ W ROLI ŚWIADKA-EKSPERTA PRZED BRYTYJSKIM TRYBUNAŁEM DS. UCHODŹCTWA I IMIGRACJI. WSPÓŁPRACOWAŁ TAKŻE Z AMNESTY INTERNATIONAL ORAZ DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL.

Lawrence Abu Hamdan, Sporne wypowiedzi, 2019. Dzięki uprzejmości artysty

RAFAŁ DOMINIK, PARA, 2018

RAFAŁ DOMINIK (UR. 1985) TWORZY LUDZI. NIEZALEŻNIE CZY PRZY POMOCY RENDERÓW 3D, SZKICÓW OŁÓWKIEM CZY TECHNIK RZEŹBIARSKICH. WŚRÓD JEGO PRAC DOMINUJĄ HUMANOIDY AKUMULUJĄCE NAJRÓŻNIEJSZE CECHY NASZEGO LOKALNEGO, SPOŁECZNEGO SPEKTRUM. CZASEM NIECO POKRACZNE W SWOJEJ BUDOWIE, ALE ZAWSZE UJMUJĄCE TRUDNĄ DO ZWERBALIZOWANIA ŻYCIOWĄ ESENCJĄ. ARTYSTA NIE PATRZY NA STWORZONE PRZEZ SIEBIE POSTACIE Z WYŻSZOŚCIĄ – WRĘCZ PRZECIWNIE, TO STUDIUM FASCYNACJI I SPOJRZENIE NA RZECZY, KTÓRE NAS ŁĄCZĄ NIEZALEŻNIE OD TEGO, JAK WYGLĄDAMY I CO ROBIMY. WSZYSTKIE TE CECHY ZBIERA W SOBIE WŁAŚNIE, PRZEDSTAWIONA TUTAJ “PARA”.

Rafał Dominik, Para, 2018. Dzięki uprzejmości artysty
Rafał Dominik, Para, 2018. Dzięki uprzejmości artysty

STANE JAGODIČ, NIEBIESKOOKA PIĘKNOŚĆ, 1977 

STANE JAGODIČ (UR. 1943) NIE JEST TYLKO ŻARTOWNISIEM. JEGO, DOKUMENTUJĄCE KILKADZIESIĄT OSTATNICH LAT EUROPY CENTRALNEJ, GRAFIKI TO KOMENTARZ DO SPRAW GEOPOLITYCZNYCH ORAZ POJEDYNCZYCH ZJAWISK, KTÓRE ZAPISAŁY SIĘ NA KARTACH HISTORII. OPRÓCZ KOLAŻY, KTÓRE MOŻNA ZOBACZYĆ W U-JAZDOWSKIM, SŁOWENIEC ZAJMUJE SIĘ TAKŻE FOTOGRAFIĄ CZY LITERATURĄ. PRZEZ LATA WYPRACOWAŁ SOBIE POZYCJĘ UZNANEGO KOMENTATORA ŻYCIA PUBLICZNEGO W SWOJEJ OJCZYŹNIE. JEGO PRACE WIELOKROTNIE UKAZYWAŁY SIĘ W PRASIE. W 1995 R. POWOŁAŁ DO ŻYCIA ARITAS-SATIR – TRIENNALE SATYRY I HUMORU W ŠMARJE PRI JELŠAH.

Stane Jagodič, Niebieskooka piękność, 1977. Dzięki uprzejmości artysty.

ŁUKASZ KOZAK, PRZYPADKI MARGINALNE, 2020 

ŁUKASZ KOZAK (UR. 1981) JEST MEDIEWISTĄ, KTÓRY W EPOCE ŚREDNIOWIECZA POSZUKUJE EKSCESÓW – ZJAWISK, KTÓRE POMOGĄ NAM PRZEŁAMAĆ KOLEKTYWNE POSTRZEGANIE TEJ EPOKI JAKO SYNONIMU ZACOFANIA I STAGNACJI MYŚLI. SWOIMI ODKRYCIAMI DZIELIŁ SIĘ ZA POMOCĄ FANPAGE’Y FACEBOOKOWYCH, M.IN. DISCARDING IMAGES I STARYCH OBRAZKÓW ZE ZWIERZĘTAMI. NA JESIENI TEGO ROKU OPUBLIKUJE Z KOLEI PIERWSZĄ MONOGRAFIĘ DOTYCZĄCĄ WIARY W ŻYWE TRUPY NA ZIEMIACH POLSKICH. KOZAK JEST TEŻ KURATOREM FESTIWALI MUZYKI DAWNEJ. Z POMOCĄ PRZYPADKÓW MARGINALNYCH, HISTORYK UKAZUJE WYKWITY ŚREDNIOWIECZNEJ KULTURY POPULARNEJ, KTÓRE ZOSTAŁY ZEPCHNIĘTE NA MARGINES – METAFORYCZNY I DOSŁOWNY. ZNALAZŁY SIĘ BOWIEM NA OBRZEŻACH STRON ÓWCZESNYCH RĘKOPISÓW. TO PRACE FANTAZYJNE, RÓWNOCZEŚNIE KOMENTUJĄCE RZECZYWISTOŚĆ, ALE UKAZUJĄCE JĄ W ABSURDALNY SPOSÓB, KORZYSTAJĄCE ZE ŚRODKÓW, KTÓRE SĄ RÓWNOLEGLE BLISKIE I ODLEGŁE DZISIEJSZEMU IMAGINARIUM.

Łukasz Kozak, Przypadki marginalne, 2020. Dzięki uprzejmości autora

DOZIE KANU, KRZESŁO [XIII] (STAND UP) (JA RULE), 2019 

POZYCJA SIEDZĄCA MOŻE SYMBOLIZOWAĆ KOMFORT CZY ULGĘ. POTRAFI TEŻ WYZNACZAĆ HIERARCHIĘ – W CAŁYM SPOŁECZEŃSTWIE, JAK I DUŻO WĘŻSZYCH PODGRUPACH. DOZIE KANU URODZIŁ SIĘ W 1993 ROKU, POCHODZI ZE STANÓW ZJEDNOCZONYCH, A OBECNIE MIESZKA W LIZBONIE. ZAJMUJE SIĘ PROJEKTOWANIEM I SZTUKĄ, A NA WYSTAWIE ŻARTY ŻARTAMI MOŻNA PODZIWIAĆ SIEDZISKA, KTÓRE SKONSTRUOWAŁ. KANU WYBIERA RÓŻNE MOTYWY ZWIĄZANE Z KULTURĄ AFROAMERYKANÓW ORAZ WYKORZYSTUJE SYMBOLE ODWOŁUJĄCE SIĘ DO SYTUACJI POSZCZEGÓLNYCH GRUP SPOŁECZNYCH (OD WIĘŹNIÓW, PRZEZ UZNAJĄCYCH SAMOCHODY ZA SYMBOL SWOJEGO STATUSU OG’S, PO RAPERÓW). KREACJE ARTYSTY SĄ W PEŁNI FUNKCJONALNE, ICH SYMBOLICZNY WYMIAR SPRAWIA JEDNAK, ŻE NIE DA SIĘ ICH NAZWAĆ “WYGODNYMI”.

Dozie Kanu, Ławka na 84, 2017. Dzięki uprzejmości artysty i Salon 94 Design.
Dozie Kanu, Krzesło [iii] 2018, (Crack Rock Beige), 2017. Dzięki uprzejmości artysty i Salon 94 Design.
Dozie Kanu, Krzesło [xiii] (Stand Up) (JaRule), 2019. Dzięki uprzejmości artysty.

MARTINE GUTIERREZ, MARTINE CZ. I-IX, 2012-2016

Martine Guttierez, Martine cz. I–IX, 2012–2016, kadr z filmu. Dzięki uprzejmości artystki i Ryan Lee, Nowy Jork

MARTINE GUTIERREZ (UR. 1989) TO ARTYSTKA I FOTOGRAFKA. ALE TAKŻE GWIAZDA I MUZA DLA SAMEJ SIEBIE. POCHODZĄCA Z AMERYKI ŚRODKOWEJ PERFORMERKA OSADZA SIEBIE W CENTRUM SWOICH DZIAŁAŃ. WYSTĘPUJE W RÓŻNYCH ROLACH, ZAPEŁNIŁA NAWET 124-STRONICOWY MAGAZYN LIFESTYLE’OWY, KTÓRY ZAWIERAŁ SESJE ZDJĘCIOWE, REKLAMY I LIST OD REDAKCJI. GUTIERREZ, JAKO TRANSKOBIETA POCHODZĄCA Z DYNAMICZNIE ZMIENIAJĄCEGO SIĘ KONTYNENTU, PODDAJE REFLEKSJI SWOJE WŁASNE CIAŁO ORAZ JEGO STATUS, ALE WYPOWIADA SIĘ TAKŻE SZERZEJ: O CAŁEJ TRANSPŁCIOWEJ SPOŁECZNOŚCI REGIONU. W TEN SPOSÓB BADA POD MIKROSKOPEM WACHLARZ LUDZKIEJ TOŻSAMOŚCI I CAŁĄ JEJ ZŁOŻONOŚĆ. OSADZA TO JEDNAK W TRADYCJACH JEJ KRĘGU KULTUROWEGO, SIĘGAJĄC W SWOICH DZIAŁANIACH NAWET DO SPUŚCIZNY CYWILIZACJI MAJÓW.

MARLIE MUL,

TU KOŃCZY SIĘ PAPIEROS

(PALĄCA KOBIETA W CIĄŻY, DZIECKO I PRZYJACIEL),

2012

Marlie Mul, Tu kończy się papieros (Paląca kobieta w ciąży, dziecko i przyjaciel), 2012. Dzięki uprzejmości artystki i Croya Nielsena.

MARLIE MUL (UR. 1980) UŻYWA ŚRODKÓW NIEOCZYWISTYCH. W KORYTARZACH U-JAZDOWSKIEGO ZNAJDZIECIE BOWIEM PRACE, KTÓRE DLA NIEKTÓRYCH MOGĄ UCHODZIĆ ZA ABERRACJE. ARTYSTKA STWORZYŁA BOWIEM M.IN. ZESTAW SZTUCZNYCH KAŁUŻ, W KTÓRYCH PŁYWAJĄ NIEDOPAŁKI I INNE DROBNE ODPADKI. POŚRÓD NICH, USTAWIONE SĄ TEŻ WIADRA WYPEŁNIONE ŚNIEGIEM, W KTÓRY POWTYKANE SĄ POZOSTAŁOŚCI PAPIEROSÓW PRZYPOMINAJĄCE JEŻA. WŁAŚNIE TO ZWIERZĘ W WIELU KRAJACH BYŁEGO BLOKU WSCHODNIEGO BYŁO SYMBOLEM SATYRY WYMIERZONEJ W GÓRĘ – Z JEDNEJ STRONY SŁODKIE I ZABAWNE, ALE POSIADAJĄCE TAKŻE KOLCE, KTÓRE MOGĄ POWAŻNIE UGODZIĆ, JEŚLI ZAJDZIE TAKA POTRZEBA. DO AKTU PALENIA NIKOTYNY, MUL ODNIOSŁA SIĘ TEŻ W PRACY TU KOŃCZY SIĘ PAPIEROS (PALĄCA KOBIETA W CIĄŻY, DZIECKO I PRZYJACIEL). TEN CYFROWY WYDRUK NA JEDWABIU PRZEDSTAWIA WSZYSTKIE ZAWARTE W TYTULE ELEMENTY. SWOIM PRZEDSTAWIENIEM LUDZI JAKO KŁĘBÓW DYMU ODWOŁUJE SIĘ JEDNAK DO KRESKÓWKOWEJ I KOMIKSOWEJ ESTETYKI CHARAKTERYSTYCZNEJ TAKŻE DLA KAMPANII SPOŁECZNYCH SPRZED KILKUNASTU CZY KILKUDZIESIĘCIU NAWET LAT.

MIKOŁAJ SOBCZAK, VANGUARD, 2020

EPICKIE MALARSTWO HISTORYCZNE KODUJE W NAS KONKRETNE KADRY I PROJEKTUJE W NASZYCH GŁOWACH OBRAZ HISTORII, KTÓRY WYDAJE SIĘ SŁUSZNY I RZETELNY. CZY SŁUSZNIE? DO TEJ FORMY POSTANOWIŁ NAWIĄZAĆ, ZAJMUJĄCY SIĘ SZTUKĄ WIDEO, MALARSTWEM I CERAMIKĄ, MIKOŁAJ SOBCZAK (UR. 1989) WYBIERAJĄC Z HISTORII MOTYWY, KTÓRE NIE MIAŁY PRAWA STAĆ SIĘ PRZEDMIOTAMI PRZYWOŁANYCH PRZEDSTAWIEŃ. ARTYSTA W OBRAZIE SHOW POKAZUJE M.IN. HOMOSEXUELLE AKTION WESTBERLIN CZY THE NATIONAL MARCH ON WASHINGTON FOR LESBIAN AND GAY RIGHTS. ZA POMOCĄ WAZY VANGUARD SOBCZAK PRZYWOŁUJE Z KOLEI POSTACI CROSS-DRESSERÓW ORAZ DRAG QUEENS I POCHYLA SIĘ NAD INSTYTUCJĄ KAMUFLAŻU SPOŁECZNEGO – PRZYMUSOWEGO UKRYWANIA SWOJEJ TOŻSAMOŚCI, KTÓRE DŁUGO BYŁO REGULOWANE PRZEZ AMERYKAŃSKIE PRAWO. PROTESTY I HAPPENINGI Z 1966 ROKU BĘDĄCE ODPOWIEDZIĄ NA ARESZTOWANIA OSÓB TRANSPŁCIOWYCH I DRAG QUEENS, SĄ W TEJ CHWILI UWAŻANE ZA JEDNE Z PIERWSZYCH EMANCYPACYJNYCH DZIAŁAŃ MNIEJSZOŚCI SEKSUALNYCH W STANACH ZJEDNOCZONYCH.

Mikołaj Sobczak, Vanguard, 2020. Praca w kolekcji prywatnej, Warszawa

EWA TATAR I ANDRZEJ SZPINDLER, A W DZISIEJSZYM TUŻURKU: FIGI I KOŚĆ OGONOWA DŻINA, 2020

KURATORKA EWA TATAR I LITERAT ANDRZEJ SZPINDLER NAWIĄZALI WSPÓŁPRACĘ OBOJE POSZUKUJĄC W ODMĘTACH POLSKIEJ HISTORII ZJAWISK, KTÓRE OPISUJĄ JEJ CHARAKTER. Z JEDNEJ STRONY WYCIĄGAJĄ ASPEKTY, KTÓRE SĄ WPROST ZABAWNE CZY ABSURDALNE. STANOWIĄ JEDNAK NIEROZERWALNĄ CZĘŚĆ CIĄGŁOŚCI, KTÓRA POTRAFI BYĆ BRUTALNA I PEŁNA MROCZNYCH MOMENTÓW. JEDNĄ Z SAL U-JAZDOWSKIEGO WYPEŁNILI RELIKTAMI POLSKIEGO PIŚMIENNICTWA ORAZ PRAC PLASTYCZNYCH, KTÓRE UOSABIAJĄ WŁAŚNIE TEN KONCEPT. CZYM JEST ŚMIECH I Z CZEGO MOŻNA SIĘ TUTAJ ŚMIAĆ? W ODPOWIEDZI POWINIEN POMÓC NP. MŁODY DYABEŁ.

Ewa Tatar i Andrzej Szpindler, Wybór satyry polskiej

XIYADIE, SORTOWANIE SŁODKICH ZIEMNIAKÓW (TATO, NIE KRZYCZ, JESTEŚMY W PIWNICY SORTUJĄC SŁODKIE ZIEMNIAKI), 2019 

PRACE XIYADIE (UR. 1963) MOGĄ MIEĆ DLA NAS ZNAJOMY RYS. CHIŃSKI ARTYSTA KORZYSTA BOWIEM Z ESTETYKI CHARAKTERYSTYCZNEJ DLA WYCINANEK (A UŻYTE KOLORY MOGĄ NIEŚĆ ZA SOBĄ SKOJARZENIA Z ICH ŁOWICKĄ ODMIANĄ). TEN KONKRETNY STYL JEST JEDNAK EMBLEMATYCZNY DLA RĘKODZIEŁA PROWINCJI SHAANXI – OD LAT 80-TYCH STANOWIĄCEJ SWOISTY OŚRODEK SZTUKI LUDOWEJ. TYM TRADYCYJNYM MEDIUM OPOWIADA, PODSZYTE HUMOREM, HISTORIE DOTYCZĄCE ŚRODOWISK HOMOSEKSUALNYCH W CHINACH. SAM ARTYSTA PRZENIÓSŁ SIĘ DO PEKINU NA POCZĄTKU XXI WIEKU, GDZIE PRZYJĄŁ PSEUDONIM XIYADIE, OZNACZAJĄCY “SYBERYJSKIEGO MOTYLA” – OSOBNIKI TE SŁYNĄ NIE TYLKO Z PIĘKNEGO UBARWIENIA, ALE TEŻ NIEZWYKŁYCH ZDOLNOŚCI PRZETRWANIA W TRUDNYCH WARUNKACH, CO STANOWI OCZYWISTĄ ANALOGIĘ DO SYTUACJI SPOŁECZNOŚCI LGBTQ+ W CHINACH. ARTYSTA OSADZA AKTY HOMOSEKSUALNE W KONTEKŚCIE NIEWINNYCH SYTUACJI I ŚWIECIE ZDOMINOWANYM PRZEZ NATURĘ I SUROWOŚĆ. WSZYSTKO TO JEST AMPLIFIKOWANE PRZEZ UŻYCIE LUDOWEJ STYLISTYKI.

MARTINA VACHEVA, THE BIKINI CARWASH COMPANY, 2018

BUŁGARSKA ARTYSTKA MARTINA VACHEVA (UR. 1988) KORZYSTA ZE STYLU, KTÓRY JEST RÓWNOCZEŚNIE BLISKI ESTETYCE ARTYSTYCZNYCH ZINÓW, NA KTÓRYCH WYROSŁA, ALE TAKŻE SZTUKI NAIWNEJ. TO JEDNAK NIE PRZYĆMIEWA PRZESŁANIA MALARKI, KTÓRA KOMENTUJE KONDYCJĘ BUŁGARSKIEGO SPOŁECZEŃSTWA UKAZUJĄC W NIECO ZAKRZYWIONYM ZWIERCIADLE SYLWETKI REPREZENTUJĄCE RÓŻNE STEREOTYPY. VACHEVA NIE STRONI OD POSTACI MITOLOGICZNYCH CZY ZNANYCH Z POPKULTURY (CHOCIAŻBY GWIEZDNYCH WOJEN). W POKAZYWANYCH NA WYSTAWIE PRACACH SKUPIA SIĘ JEDNAK PRZEDE WSZYSTKIM NA OPOZYCJI DOTYCZĄCEJ KOBIET I MĘŻCZYZN. ONE SĄ W SKĄPYCH STROJACH, UŚMIECHNIĘTE I POSŁUSZNE. ONI SĄ SILNI, DEMONSTRUJĄ SWÓJ STATUS ORAZ SĄ OTOCZENI PRZEZ PRZEDSTAWICIELKI PRZECIWNEJ PŁCI. ARTYSTKA OTWARCIE WYŚMIEWA INSTYTUCJE KONKURSÓW PIĘKNOŚCI CZY MYJNI SAMOCHODOWYCH, KTÓRE W OCZYWISTY SPOSÓB OD LAT KOJARZĄ SIĘ Z NIEWYBREDNYMI SCENAMI Z FILMÓW PORNOGRAFICZNYCH.

Martina Vacheva, The Bikini Carwash Company, 2018. Dzięki uprzejmości artystki i Sariev Contemporary.

ANNA UDDENBERG, PALEC V, 2018

NA PALCE ZE SPEKTAKULARNYMI PAZNOKCIAMI, KTÓRE WYRZEŹBIŁA ANNNE UDDENBERG (UR. 1982) MOŻNA PATRZEĆ JAK NA PRZEDMIOT FETYSZYSTYCZNY. TO JEDNAK TYLKO CZĘŚĆ EWENTUALNEJ PRAWDY. ARTYSTKA PRZYWIĄZUJE BOWIEM DUŻĄ WAGĘ DO ANALIZY PRAKTYK DOTYCZĄCYCH KOBIECEGO CIAŁA ORAZ WYSIŁKU, KTÓRY MUSI ONO WYKONYWAĆ. RZEŹBIARKA W RAMACH PROJEKTU THE GIRLFRIEND EXPERIENCE ZGŁĘBIŁA ŚWIAT TZW. ESKORT – DZIEWCZYN DO TOWARZYSTWA, KTÓRE SĄ WYNAJMOWANE NA OKREŚLONY CZAS. UDDENBERG SZCZEGÓŁOWO PRZEANALIZOWAŁA JĘZYK REKLAMY, KTÓRY UŻYWANY JEST DO PROMOCJI TEGO TYPU USŁUG. SAMA GLAMORYZACJA CIAŁA, UCZYNIENIE Z NIEGO JEDNEGO Z NAJBARDZIEJ POŻĄDANYCH DÓBR UZASADNIANIA WYCIĄGANIE PRZEZ ARTYSTKĘ JEGO FRAGMENTÓW. POWIĘKSZONE REPLIKI SĄ WIĘC SYMBOLEM TEJ MANII, KTÓRA ŁĄCZY W SOBIE POCZUCIE SAMOTNOŚCI ORAZ OBYCZAJE ŚCIŚLE POWIĄZANE Z PATRIARCHALNĄ STRUKTURĄ ŚWIATA, W KTÓRYM NADAL ŻYJEMY.

Anna Uddenberg, Fingers, 2018. Dzięki uprzejmości artystki i Kraupa-Tuskany Zeidler, Berlin
Anna Uddenberg, Palec V, 2018. Dzięki uprzejmości artystki i Kraupa-Tuskany Zeidler, Berlin

SACHIKO KAZAMA, WAR-PUP, 2005

SACHIKO KAZAMA (UR. 1972) KORZYSTA Z TECHNIKI Z POZORU ARCHAICZNEJ – PARA SIĘ BOWIEM DRZEWORYTAMI. W SWOICH PRACACH ŁĄCZY MOTYWY POCHODZĄCE STRICTE Z UNIWERSÓW SCIENCE-FICTION, TRADYCYJNEJ IKONOGRAFII JAPOŃSKIEJ, POPKULTUROWYCH PRZEDSTAWIEŃ, KTÓRE MOŻNA ODNALEŹĆ W MANGACH CZY ANIME ORAZ RYSUNKÓW EROTYCZNYCH. POJAWIAJĄCE SIĘ W JEJ TWÓRCZOŚCI WIDMO KATASTROFY POTRAFI NAWIĄZYWAĆ AUTENTYCZNYCH WYDARZEŃ – II WOJNY ŚWIATOWEJ CZY KATASTROFY W ELEKTROWNI FUKUSHIMA. KAZAMA RÓWNIE CHĘTNIE SIĘGA JEDNAK PO FIGURY KAIJŪ, BESTII POJAWIAJĄCYCH SIĘ ZARÓWNO W JAPOŃSKIM FOLKLORZE ORAZ WSPÓŁCZESNEJ KINEMATOGRAFII (NP. SERII O GODZILLI). SWÓJ PROEKOLOGICZNY, PEŁEN PRZESTRÓG, PRZEKAZ WYRAŻA W PARADOKSALNYCH WIZJACH, NP. UDOMOWIONYCH PSÓW NOSZĄCYCH MASKI PRZECIWGAZOWE WIDOCZNYCH W PRACY WAR-PUP.

Sachiko Kazama, War-Pup, 2005. Dzięki uprzejmości artysty i MUJIN-TO Production, Tokio.

Wystawę Żarty żartami możecie obejrzeć w tej chwili w U–jazdowskim, czyli Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Będzie ona dostępna do 11 października tego roku. Kuratorami projektu są Slavs and Tatars oraz Michał Grzegorzek. W 2019 roku ekspozycja była prezentowana na 33. Biennale Grafiki w Lublanie. Teraz pojawia się jednak w Polsce, poszerzona o prace rodzimych artystów, by opowiedzieć nieco także o naszych poczuciu humoru i tym, jak go używamy w obecnych czasach (i używaliśmy w przeszłości). Prace, które widzieliście powyżej to tylko ułamek zbioru, który ujrzycie w komnatach Zamku Ujazdowskiego. Serdecznie zapraszamy, tak na poprawę humoru. Dziękujemy też naszej, umiarkowanie zabawnej, małpiej asystentce.

Żarty żartami

19.06-11.10.2020

U-jazdowski, Jazdów 2, Warszawa

Kuratorzy: Slavs and Tatars

Współpraca kuratorska: Michał Grzegorzek

Artyści i artystki: Lawrence Abu Hamdan, Hamja Ahsan, Pablo Bronstein, Cevdet Erek, Arthur Fournier i Raphael Koenig, Martine Gutierrez, Flaka Haliti, Stane Jagodič, Zhanna Kadyrova, Sachiko Kazama, Dozie Kanu, KRIWET, Ella Kruglyanskaya, Tala Madani, Marlie Mul, Woody De Othello, Alenka Pirman i KULA, Amanda Ross-Ho, Lin May Saeed, Top lista nadrealista, Endre Tot, Anna Uddenberg, Martina Vacheva, Nicole Wermers, Giorgi Xaniashvili, XIYADIE, Honza Zamojski

oraz Bolesław Chromry, Rafał Dominik, Lubomir Grzelak, Łukasz Kozak, Maria Magdalena Kozłowska, Jana Shostak i Jakub Jasiukiewicz, Mikołaj Sobczak, Jacqueline Sobiszewski, Justyna Stasiowska, Ewa Tatar i Andrzej Szpindler

Dumnym rodzicem ukulturalniającej się małpki jest Sebulec.  Wejdźcie do jego świata, śledźcie go Insta (@sebulec), k orzystajcie z jego filtrów.

Małpi móżdżek: Coco (@coc0m0)

WIĘCEJ