Nadchodzi Światowy Dzień Uchodźcy. Teatr Powszechny zachęca do wsparcia tej inicjatywy w Polsce

Nadchodzi Światowy Dzień Uchodźcy. Teatr Powszechny zachęca do wsparcia tej inicjatywy w Polsce

Teatr Powszechny szerzy świadomość na temat problemów osób, które uciekają przed politycznym kataklizmem tylko po, by natrafić na kolejne przeszkody. Właśnie im zadedykuje serie wydarzeń, która rozpoczyna się 20 czerwca.

20 lipca będzie intensywny. Tego dnia powinna była się odbyć Parada Równości – i sami zaplanowaliśmy mnóstwo atrakcji, które umożliwią społeczności LGBTQ+ i jej sojusznikom zjednoczenie się i celebrację miłości. To jednak nie jedyna sprawa, o której musimy pamiętać w tę nadchodzącą sobotę. To bowiem także Światowy Dzień Uchodźcy, ustanowiony niemal 2 dekady temu przez ONZ. Jego symbolem stała się flaga zaprojektowana przez syryjską artystkę Yarę Said – pomarańczowy prostokąt z czarnym paskiem przypomina kamizelkę ratunkową nie bez powodu. To właśnie ona stała się jednym z synonimów sytuacji uchodźców, którzy uciekając przed okrucieństwem swoich państw napotykają także na liczne przeszkody w Europie.

Teatr Powszechny po raz kolejny bardzo dynamicznie włącza się w obchody Światowego Dnia Uchodźcy. Rok temu rozsyłał wspomniane flagi, które znalazły się w oknach ponad stu instytucji. Z powodu obostrzeń sanitarnych jest to jednak w tym roku niemożliwe. Zreplikowanie tych barw jest jednak bardzo łatwe, do czego serdecznie zachęcamy. Oprócz tego teatr przygotował też serię wydarzeń, która będzie traktować o losach współczesnych uchodźców i przypomni nam o problemach, z którymi się zmagają oraz sposobach, by móc im pomóc.

– Zamieszki w Stanach Zjednoczonych, których bezpośrednimi przyczynami były zabójstwo George’a Floyda i liczne akty brutalności policji, pokazują skalę problemu ksenofobii. Uwewnętrzniona wrogość wobec osób o innym pochodzeniu etnicznym nie maleje wraz z rozwojem cywilizacyjnym, czasem wręcz przeciwnie – często ukrywana, spychana na margines, w obliczu kryzysu społecznego czy klęski żywiołowej (np. epidemii) powraca do życia publicznego ze zdwojoną siłą, niszczy wspólnotę i dzieli społeczeństwa na obywateli pierwszej i drugiej kategorii, a wtedy już tylko krok do realnej przemocy wobec słabszych i wykluczonych. Najlepszym lekarstwem jest praca u podstaw – długofalowe działania edukacyjne i wspólnototwórcze oferowane przez szkoły i instytucje kultury oraz organizacje pozarządowe. To właśnie na instytucjach spoczywa dziś ogromna odpowiedzialność za kreowanie debaty publicznej – czas epidemii, cynicznego wzmacniania podziałów i zarządzania strachem, wymaga aktywności ludzi kultury, nie ukrywania się w wieży z kości słoniowej i uprawiania sztuki dla sztuki, ale zdecydowanej obrony praw człowieka, wolności, równości i solidarności – pisze w swoim oświadczeniu Teatr Powszechny.

Jak więc będą wyglądały obchody Światowego Dnia Unchodźcy? Załączymy grafik wydarzeń:

 

Debata „Performowanie różnorodności. Perspektywy i ograniczenia”
20 czerwca, godz. 15.00
(transmisja na żywo na facebookowym profilu Teatru Powszechnego)

rozmowa Weroniki Szczawińskiej i Mohammada Al Attara (spotkanie prowadzone w języku angielskim w ramach bolońskiej konferencji „Performing resistance. Dialogues on Arts, Migrations, Inclusive Cities”)
prowadzenie: Paweł Sztarbowski

Jak możemy budować przestrzeń dla „różnorodności” w obliczu rosnącego nacjonalizmu i populizmu? Jakie są możliwości i ograniczenia sztuk performatywnych w tym zakresie? Co zrobić, by móc wyobrazić sobie różnorodność kulturową nie tylko jako wyzwanie, ale jako podstawowy element naszej rzeczywistości, pomimo ideologicznych różnic i społecznych podziałów?

Podczas rozmowy Weronika Szczawińska (polska reżyserka teatralna, laureatka Paszportu „Polityki”) oraz Mohammad Al Attar (syryjski dramatopisarz, autor sztuki „Damaszek 2045” niedawno wystawionej w Teatrze Powszechnym w Warszawie), odpowiedzą na te i inne pytania w rozmowie moderowanej przez Pawła Sztarbowskiego, zastępcę dyrektora Teatru Powszechnego ds. programowych, wykładowcę Akademii Teatralnej w Warszawie. Artyści podzielą się swoimi doświadczeniami i strategiami wykorzystywanymi w spektaklach poruszających temat wielokulturowości.

 

Webinarium „Wiek nie-mobilności. Migracje w dobie pandemii”
organizowane wspólnie z Ośrodkiem Badań nad Migracjami UW
24 czerwca, godz. 18.00
(transmisja na żywo na facebookowym profilu Teatru Powszechnego)

debata na temat migracji i mobilności w dobie pandemii i post-pandemii
prowadzenie:
dr hab. Paweł Kaczmarczyk (Ośrodek Badań nad Migracjami UW)
uczestnicy: dr Olena Babakowa („Krytyka Polityczna”), prof. Michał Bilewicz (UW), dr Agnieszka Radziwinowiczówna (Ośrodek Badań nad Migracjami), prof. Dariusz Stola (Instytut Studiów Politycznych PAN).

Jak pandemia zmienia trendy społeczne i ekonomiczne we współczesnej Europie? W jaki sposób długi okres izolacji i późniejszy kryzys gospodarczy wpłyną na sytuację imigrantów? Czy skutki COVID-owego kryzysu pogłębią ksenofobię, czy może otworzą rozdział nowej solidarności społecznej?

 

„Zaczyna się od pszczół”

mikroserial Fundacji Strefa WolnoSłowa
pierwszy odcinek: 27 czerwca, godz. 19.00
(szczegóły na stronach internetowych i FB Teatru Powszechnego i Strefy WolnoSłowej).

W lutym 2020 r. rozpoczęła się praca nad spektaklem. Miał on opowiadać o pięciu masowych, gwałtownych procesach wymierania wielu gatunków. I o szóstej katastrofie – współczesnej zagładzie gatunków spowodowanej działalnością człowieka.

Wymieranie jest najlepszą okazją do tego, aby stwierdzić, co mamy i czego wolelibyśmy nie tracić. Nie jest ostateczne, choć tak się wydaje wymierającym. Dzieje się ciągle, ale czasami jest bardziej zauważalne. Z jakiegoś punktu widzenia jest po prostu zmianą. Mikroserial Strefy WolnoSłowej jest próbą zapisu tej zmiany. Miało być o wymieraniu, a jest o próbach przetrwania. O unoszących się w powietrzu foliowych rękawiczkach, wyrzucanych prosto na ziemię po wyjściu ze sklepu spożywczego. I o obserwacji – statystyk, ptaków, sąsiadów i zwalonego drzewa, na którym przez ostatnie tygodnie wyrosły grzyby. O siedemnastu metrach kwadratowych zadłużonej kawalerki, o starej meblościance i locie do domu. O bezrobociu w nieswoim kraju, o pracy w piżamie i snach o delfinach. O intymności przed kamerą, o pękniętej rurze, malowaniu ust przed lustrem i widoku z okna. Bądź z balkonu, jeśli ktoś ma szczęście.

Mikroserial Strefy WolnoSłowej to sześcioczęściowa opowieść o przetrwaniu, stworzona w czasie pandemii przez uczestniczki i uczestników wielokulturowych i międzypokoleniowych warsztatów „Azyl Warszawa 2020”.

WIĘCEJ