Tuż przed nowym rokiem, po swoich 45. urodzinach, Erin Parisi wspięła się na Masyw Vinsona, najwyższy punkt Antarktydy o  wysokości 4892 m n.p.m. machała flagą trans na cześć społeczności, której jest członkinią.

Erin dedykowała swoje osiągnięcie niezłomnej społeczności osób trans, która przygarnęła mnie, gdy sama nie miałam nadzei. Osoby trans pokazały mi, że lepiej być widocznym i wolnym, niż żyć na narzuconym przez samą siebie wygnaniu, i że piętno znika, gdy w widoczny sposób akceptujemy naszą prawdę.

Jesteśmy spychani, często nawet bici, mierzymy się z każdym rodzajem chłodu w tracie naszego życia, ale nasza niezłomność pozwala nam zdobywać szczyty – Parisi dodała w poście na Instagramie.

Erin Parisi wspina się już około 25 lat, ale, jak sama powiedziała, nie miała ambicji wspinać się na najwyższe szczyty wszystkich siedmiu kontynentów – dopóki w 2016 roku nie zrobiła coming outu jako transpłciowa kobieta. Zdobycie najwyższego punktu Antarktydy to efekt wieloletnich prób Parisi, by zostać pierwszą jawnie transpłciową kobietą, która zdobędzie Koronę Ziemi: najwyższe szczyty kontynentów. Masyw Vinsona na Antarktydzie był piątym z siedmiu szczytów: do zdobycia pozostaje jej Mount Denali na Alasce i Mount Everest, najwyższy szczyt na świecie.

Parisi na codzień mieszka w Denver i pracuje w nieruchomościach, po tranzycji potrzebowała  fizycznego ujścia, które pozwoliłoby jej medytować i zrozumieć lepiej świat. Po tranzycji czułam się taka silna. W zasadzie przez całe życie żyłam w strachu przed widocznością, a kiedy dokonałam coming outu znalazłam coś zupełnie innego – przyznała wspinaczka w wywiadzie dla NBC News.

W ramach przygotowań do zdobycia Korony Ziemi Parisi bardzo intensywnie trenuje od pięciu do sześciu dni w tygodniu. Pracowała również z trenerem mentalnym, który w zeszłym roku nauczył ją wyciszyć hałas i negatywne emocje skierowane przeciwko populacji trans, takie jak przemoc wobec osób transpłciowych, która doprowadziła do najbardziej śmiertelnego roku w historii dla osób trans i prawie 200 antytrans ustaw wprowadzonych w USA. Zaledwie w zeszłym roku dziewięć stanów zakazało trans studentom konkurowania w szkolnych drużynach sportowych, które są zgodne z ich tożsamością płciową – to wysiłki, które Parisi, jako sportowczyni traktuje osobiście.

Gdy celem są transpłciowe dzieci, naprawdę biorę to do siebie, ponieważ staramy się wyegzekwować zdrowe nawyki poprzez aktywność fizyczną i sporty, a odmawia się tego transpłciowym dzieciom. Później w życiu może to prowadzić do problemów z dostępem do wszystkiego, od korzyści płynących z rekreacji na świeżym powietrzu po korzyści płynących ze spędzenia czasu w przestrzeniach publicznych.

Erin zdobyła Kilimandżaro w 2011 roku, zanim jeszcze przeszła tranzycję, dlatego 8 marca 2018 roku, w Międzynarodowy Dzień Kobiet, zrobiła to po raz drugi. Zwykle na szczycie umieszcza flagę społeczności osób trans, jako symbol wyniesienia reprezentacji trans ponad cienie na najwyższy punkt lądu.  Wyjątkiem był rosyjski Elbrus, który zdobyła również w 2018 roku. Na szczycie nie umieściła flagi ponieważ w Rosji tęczowe flagi uważane są za antyrodzinną propagandę, a Erin nie chciała ryzykować spędzenia dwóch tygodni w rosyjskim więzieniu, za to zrobiła symbol „T” rękami na samym szczycie góry.

W ogóle nie widziałam wielu historii osób trans udostępnianych na całym świecie, nie mówiąc już o pozytywnej reprezentacji w mediach. Spędziłem całe życie, wypatrując takich przykładów, dlatego noszenie tej flagi to mój sposób na powiedzenie: „Jestem tutaj i jestem dumna z tego, kim jestem. I zamierzam stanąć na najwyższym punkcie świata lub gdziekolwiek indziej i o tym mówić.”

WIĘCEJ