Zażywasz? Wiedz więcej.

Oficjalna, odpowiedzialna polityka narkotykowa w Polsce praktycznie nie istnieje. Dlatego razem ze Społeczną Inicjatywą Narkopolityki SIN tworzymy Atlas Narkotyków Polskich. Popularne powiedzenie głosi, że wszystko jest dla ludzi i jest to w dużym stopniu prawda, ale warunkiem jest wiedza o tym, co się zażywa i jak. Nie jesteście pewni substancji, którą macie, albo własnego samopoczucia? Lepiej odpuścić, niż potem żałować, a najlepiej odpowiednio się przygotować do przygód z substancjami.

Artykuł nie zachęca do zażywania substancji psychoaktywnych, a ma chronić osoby używające i minimalizować szkody!

Jeśli czujesz, że masz problem, zgłoś się tutaj! 

AMFETAMINA / amfa, feta, fuka, speed, wład, futer, krajówka, ser (Trójmiasto), makaron (Trójmiasto), polak, szmata

OPIS: zazwyczaj bezwonny lub lekko śmierdzący biały proszek, gorzki smak, spożywany najczęściej przez wciąganie przez nos

ORIENTACYJNA CENA: 25 – 40 złotych

DOSTĘPNOŚĆ: bardzo powszechna 

SPOSÓB ZAŻYWANIA: wciąganie nosem, wcieranie w dziąsła, rozpuszczanie w płynach, wstrzykiwanie, palenie

SPOSÓB DZIAŁANIA: pobudzenie, lekka euforia, pozytywny stan, większe skupienie, brak potrzeby snu, poczucie wytrzeźwienia przy spożywaniu alkoholu

ZAGROŻENIA: Amfetamina ma wysoki potencjał nadużywania i przy częstym oraz długotrwałym używaniu może powodować uzależnienie. Osoby używające często wpadają w ciągi, które potrafią trwać po kilka dni lub dłużej. W przypadku uzależnienia występują natrętne myśli związane z substancją oraz silna potrzeba jej kolejnego użycia. Odstawienie substancji prowadzi do objawów abstynencyjnych takich, jak: depresja, paranoje, wahania nastroju, drażliwość, lęki, zmęczenie, nadmierną senność, lub bezsenność, swędzenie skóry. Nadużywanie substancji może powodować problemy z sercem, nerkami i wątrobą, a także powodować paranoje, omamy wzrokowe i słuchowe. Długotrwałe przyjmowanie może wiązać się z utratą masy ciała, wzrostem tolerancji na daną substancję, trudnościami z erekcją, suchością skóry, trądzikiem, wysypką oraz problemami z zębami. Przy dużych dawkach może powodować drżenie żuchwy, mimowolne ruchy mięśni, szybki oddech, panikę, a także nudności, bóle głowy, wymioty, biegunka, drgawki, zapaść układu krążenia, zmieszanie, halucynacje. W trakcie używania często występuje ograniczenie racjonalnej oceny sytuacji, co przy silnej stymulacji psychoruchowej może skutkować podejmowaniem ryzykownych zachowań.

INTERAKCJE:

IMAO mocno podbija działanie amfetaminy i może doprowadzić do zagrażającego życiu wzrostu ciśnienia.

TRAMADOL  zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek

FENCYKLIDYNA (PCP, flakka) może doprowadzić do tachykardii, nadciśnienia oraz manii.

DXM (acodin, tussidex) ryzyko problemów z sercem spowodowanych gwałtownym podniesieniem ciśnienia.

PSYCHODELIKI W połączeniu z psychodelikami może zwiększyć ryzyko wystąpienia paranoi, lęków oraz zapętlenia, do tego w przypadku substancji z grupy NBOMe może dojść do tachykardii, zwężenia naczyń krwionośnych, nadciśnienia, drgawek a nawet niewydolności krążeniowo-oddechowej.

 STYMULANTY Łączenie z innymi stymulantami może nadmiernie obciążać serce.

ALKOHOL W połączeniu z alkoholem można utracić kontrolę nad ilością wypitego trunku w efekcie się odwodnić i w skrajnych przypadkach uszkodzić wątrobę.

OPIATY (heroina, morfina, fentanyl, kodeina) z amfetaminą osłabiają się nawzajem. Jeśli stymulant pierwszy przestanie działać, może dojść do zatrzymania krążenia.

GHB/GBL z amfetaminą osłabiają się nawzajem. Jeśli stymulant pierwszy przestanie działać, może dojść do zatrzymania krążenia.

MARIHUANA W połączeniu z THC może doprowadzić do lęków i ataków paniki.

REDUKCJA SZKÓD: Nie powinno się używać amfetaminy w przypadku zaburzeń psychicznych (np. depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia, PTSD), ponieważ może zaostrzyć objawy choroby. Choroby płuc i serca, nadciśnienie, cukrzyca, astma oraz jaskra również są przeciwwskazaniem do przyjmowania amfetaminy. 

Decydując się na zażycie amfetaminy, warto mieć w otoczeniu trzeźwą osobę, która będzie w stanie zareagować w przypadku pogorszenia samopoczucia, oraz udzielić odpowiedniej pomocy w przypadku zagrożenia życia i zdrowia. Substancja powinna pochodzić z zaufanego źródła oraz zostać przetestowana np. testami kolorymetrycznymi (odczynniki chemiczne zmieniające kolor w zależności od substancji) oraz zestawem do chromatografii cienkowarstwowej (do sprawdzania czystości substancji). 

Decydując się na donosowe przyjęcie amfetaminy należy dokładnie rozgnieść substancję, używać obydwu nozdrzy i na końcu przepłukać je najlepiej solą morską (ewentualnie wodą). Rurka do wciągania powinna być czysta i z miękkiego tworzywa. Plastikowe słomki, poza tym że nie są ekologiczne to dodatkowo mogą poranić śluzówkę. Nie należy stosować banknotów ponieważ są one transmiterem różnych wirusów (np. wirusa HCV) oraz bakterii (np. kałowych). Nie należy dzielić się sprzętem do wciągania!!!

Decydując się na oralne przyjęcie amfetaminy należy przede wszystkim pamiętać, że czas ładowania się substancji jest znacznie dłuższy niż w przypadku wciągania (na efekty trzeba czekać od 30 – 40 min po zażyciu). Obfity posiłek zjedzony niedługo przed zażyciem substancji może znacząco opóźnić czas jej wejścia. Nie powinno się być także na czczo. Należy unikać przedłużonego kontaktu substancji z zębami.

Będąc pod wpływem amfetaminy należy pamiętać o regularnym nawadnianiu się (wodą lub napojami izotonicznymi – nie alkoholem) a także o odpoczynku podczas zabawy, żeby uniknąć przegrzania. Jeśli czujesz, że jest ci za gorąco, masz zawroty głowy, jesteś oszołomiony, mdlejesz, masz skurcze lub wymioty, ciężko jest ci oddać mocz (lub jest ciemnego koloru), odpocznij. Idź do chłodnego miejsca i przewietrz się trochę.

Pamiętaj, że noc się kiedyś kończy. W ostatnich godzinach zabawy nie konsumuj więcej.

W następnych dniach po zażyciu można spodziewać się ogólnego zmęczenia, problemów ze snem, zaniku apetytu, obniżonego samopoczucia, drażliwości, nerwowości i agresji.

Warto zadbać o odpoczynek i zbilansowaną dietę.

HISTORIA I KULTURA: Choć wynaleziona już w 1887 roku przez rumuńskiego chemika Lazara Edeleanu, do medycznego zastosowania została dopuszczona po opatentowaniu przez chemika Gordona Allesa w 1932. Początkowo miała leczyć astmę i depresję, szybko okazało się, że efekt jest głównie relaksacyjny, niekoniecznie leczniczy. W trakcie II Wojny Światowej była używana przez wiele armii, chociaż efekty uboczne wywołane intensywnym spożywaniem przestraszyły Niemców (Amerykanie walili amfę non stop bez problemu). W latach 60-tych stała się popularna zarówno w środowiskach  artystycznych (beatnicy), jak i wśród amerykańskich gospodyń domowych. Historie o speed freakach przestraszyły opinię publiczną, która odwróciła się od białego proszku na kilka dekad. Speed stał się kanonicznym narkotykiem wczesnej fali punka, potem pomógł wielu metalowym kapelom osiągnąć szybkość. W Polsce amfetamina upowszechniła się w latach 90-tych i jest pod wieloma względami egalitarnym narkotykiem: biorą go studenci i studentki w trakcie sesji, ochrona w klubach i ludzie, którzy się w nich bawią. Dzięki odkryciom Charlesa Bradley’a z lat 30. XX wieku, dzisiaj w szerokim zastosowaniu są Aderall i Ritalin – leki oparte na pochodnych amfetaminy, które pomagają przy nadpobudliwości i dekoncentracji.   

PRODUKCJA: Relatywnie prosta reakcja chemiczna, przy zastosowaniu fenyloalaniny, efedryny lub fenyloacetonu. Popularność amfetaminy i jej dostępność wynikają z łatwego dostępu do komponentów produkcji: stąd wiele lokalnych, małych laboratoriów, które działają bez większych problemów. Istnieje wiele historii o studentach i studentkach chemii, którzy zajmowali się produkcją fety na uczelni po godzinach – na użytek własny, lub na sprzedaż. Polska należy do europejskiej czołówki zarówno pod względem wytwarzanych ilości, jak i spożycia narkotyku. Z raportu unijnej agendy antynarkotykowej EMCDDA o trendach i zmianach na rynku narkotykowym wynika, że speedowe podium należy do Holandii, Belgii i Polski właśnie. Według Raportu o stanie narkomanii 2020, wśród osób zażywających w naszym kraju 46% sięgnęło po amfetaminę.

MITY: Poziom czystości amfetaminy w Polsce jest bardzo wysoki: nieprawda. Od 2005 roku średnia czystość amfetaminy uległa zmniejszeniu z ponad 50% do 15% (KBPN, 2019)

Im większa czystość substancji, tym jest ona bardziej szara i intensywniej pachnie brudną szmatą: nieprawda. Kolor czy zapach nie są wskaźnikami czystości. Dokładna analiza laboratoryjna to jedyny sposób na dokładne zbadanie zawartości posiadanej substancji.

Seria powstała przy współpracy ze Społeczną Inicjatywą Narkopolityki SIN

WIĘCEJ